Fietsen samen met kinderen en er een plezierige rit van maken is geen eenvoudige opgave.
En het gezegde dat je het wiel niet opnieuw kunt uitvinden, gaat hier niet helemaal op. In de afgelopen twintig jaar zijn er zoveel kleine, maar uiterst belangrijke vernieuwingen gekomen in de wereld van de fietsen, die het totaalbeeld van dit eenvoudige, maar prachtige werktuig hebben veranderd. Ook de manieren waarop we kinderen leren fietsen zijn enorm verbeterd.
Neem bijvoorbeeld de loopfiets. Wat nu bijna onmisbaar lijkt, bestond nog niet zo lang geleden. Deze eenvoudige opstap naar het fietsen heeft meer voordelen dan iemand zou willen tellen. We hebben nog nooit een kind ontmoet dat er geen plezier aan beleefde, het ontwikkelt het gevoel voor evenwicht en sturen op een manier die door niets anders geëvenaard wordt en last but not least – ze zijn relatief goedkoop in vergelijking met gewone fietsen.
Als het kind zijn favoriete speeltje ontgroeid is, is het meestal het perfecte moment om hem kennis te laten maken met trappen en remmen. Dit gaat vaak gepaard met de hulpmiddelen die zijwieltjes worden genoemd. En alleen omdat waarschijnlijk elke volwassene die kan fietsen zijn eerste stappen met zo’n setje heeft gezet, betekent dat niet dat ze goed zijn. Het enige waar zijwieltjes goed voor zijn, is het aanleren van slechte gewoonten en het tegenhouden van het leren fietsen op de juiste manier.
Als je kind al een tijd op een loopfiets heeft gereden, zal het waarschijnlijk niet meer dan een paar uur duren voordat hij de basis van trappen en het behouden van evenwicht onder de knie heeft. Dit sluit toekomstige valpartijen niet uit, maar het is zeker dat deze methode veel betere resultaten oplevert dan het gebruik van zijwieltjes.
Een slechte gewoonte die ook veel volwassen fietsers achtervolgt – het zadel van de fiets te laag afstellen. Als je met je hele voet de grond kunt raken terwijl je op het zadel zit, is het te laag. Argumenten dat dit het fietsen comfortabeler maakt, zijn gewoon onjuist. Het opofferen van trap-efficiëntie om een slechte gewoonte te voeden door het te maskeren als comfort, helpt niemand. De fietser raakt sneller uitgeput en dat maakt fietsen zwaar werk.
Leer kinderen vanaf het begin dat ze moeten starten met fietsen door een van de trappers (afhankelijk van ieders voorkeur welke) bijna recht omhoog te zetten en erop te stappen. Dit zal de fiets met voldoende snelheid vooruit duwen om het evenwicht te bewaren en brengt je in de juiste houding om op het zadel te gaan zitten.
Wat moeilijker is om kinderen te leren, is om van het zadel af te gaan voordat ze stoppen met de fiets. Dit leidt onvermijdelijk tot een val, maar het vroeg aanleren van de meest efficiënte manier van fietsen kan de kijk van kinderen op fietsen voor hun hele leven veranderen.
Als dit allemaal geregeld is, is het tijd om kinderen te leren uitrollen. Lopen en rennen gaat vanzelf, maar fietsen is een vaardigheid die je moet leren. Op jonge leeftijd begrijpt het kind dat je om vooruit te komen altijd moet trappen, net als lopen. Daardoor raken kinderen snel moe. Als je een langere fietstocht maakt, merk je meteen dat kinderen een korte tijd hard trappen en dan moe zijn en willen stoppen. Leren uitrollen zonder te trappen voorkomt dit probleem en maakt het fietsen leuker. De aanpak van “kijk hoe we trappen en uitrollen” is essentieel.
Last but not least is het begrijpen van remmen. Alles moet tot stilstand komen. Op de een of andere manier. We willen dat het gecontroleerd en veilig gebeurt voor iedereen. En net zoals uitrollen niet vanzelf gaat bij een kind, geldt dat ook voor remmen. Ze leren hoe ze dat goed moeten doen voorkomt valpartijen en verwondingen voor de komende jaren.
Fiets veilig en veel plezier!
